Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Mom Talk: “Ik werd zwanger, ondanks het gebruik van anticonceptie”

Kimberley (27) heeft al heel wat meegemaakt, op haar 19e werd ze zwanger ondanks het gebruik van anticonceptie. Nu, 8 jaar later is ze getrouwd en heeft ze 4 geweldige kinderen; 3 jongens en 1 meisje. Kimberley is thuis om voor de kinderen te zorgen en ze geeft hen zelf thuisonderwijs. Naast haar werkzaamheden als moeder probeert ze ook nog eens 5 keer per week een blog online te krijgen op www.gewoon-wij.be. Benieuwd naar Kimberley haar verhaal? Lees dan snel verder.

Op welke leeftijd werd je zwanger?
Bij mijn eerste zoon was ik ongepland, maar super gewenst zwanger. Ik was toen 19 jaar. Mijn tweede zoon kwam toen ik nog 20 was. Bij de derde was ik alweer 24 en bij onze dochter 26.

Hoe hebben jij en je (toenmalige) vriend/man elkaar ontmoet?
We hebben elkaar ontmoet dankzij gemeenschappelijke vrienden. Tijdens avondjes uit bleek er een ontzettende klik te zijn tussen ons.

Hoe en wanneer kwam je erachter dat je zwanger was?
Bij onze oudste zoon kwam ik er pas achter dat ik zwanger was toen ik al 11 weken was. Ik nam namelijk nog gewoon mijn anticonceptie en bleef ook gewoon ongesteld worden. Toen ik dat plots niet werd ging mijn inmiddels echtgenoot snel een zwangerschapstest halen, deze kleurde na een paar seconden al positief. Uit een echo die snel volgde bleek ik al 3 maanden zwanger te zijn.

Bij de volgende drie had ik een gevoel en wist ik het altijd al voor de 4 weken. Ik test super snel positief en mijn gevoel heeft me van die drie keer geen enkele keer bedrogen. Misselijk, humeurig, moe, … Het kon nooit anders zijn dan dat het zo was. Zwanger.

Wat ging er door je heen toen je erachter kwam dat je zwanger was?
De eerste keer was pure paniek. Zowel Joeri als ik woonden nog bij onze ouders op dat moment. Mijn eerste vraag aan hem was ‘Wat nu? Wat wil jij?’ hoewel ik voor mezelf al had beslist dat de baby zou blijven. Ik heb altijd graag kinderen willen krijgen en het liefste veel dus weg laten halen was sowieso geen optie, maar ik moest het vragen om te weten hoe hij er over dacht. Ik zal nooit vergeten hoe hij zei ‘Worden we mama en papa hé.’

De volgende keren waren verwacht. Het was dus steeds een fijn gevoel zonder al te veel vraagtekens.

gewoon-wij-1Hoe reageerde familie en vrienden op het nieuws van de zwangerschap? Heb je negatieve reacties gekregen?
Bij de eerste reageerde mijn schoonouders met ‘Welkom in de familie.’ Super blij en dankbaar was ik daar om. Mijn moeder drong dan weer aan op abortus maar toen ze het termijn hoorde kon ze niet veel anders dan zich er bij neerleggen.

De reactie die ik echt nooit zal vergeten is die van mijn grootmoeder (die jammer genoeg zelf de geboorte niet haalde). Ze zei echt heel erg rustig tegen Joeri ‘En wat zeggen u ouders er van?’ Geen eigen mening, geen vraag richting mijn mama die er toen bij stond, niets aan mij gericht, nee niets van dat al. Super grappig was dat.
De negatiefste reacties kwamen toen vooral op mijn leeftijd. Ik ging niet werken en leefde op de rug van mijn man, was lui, een onverantwoorde tienermoeder, …

Bij de volgende kregen we gewoon een proficiat.

Bij de derde waren mensen heel erg geschrokken omdat ik na de tweede eigenlijk niet meer zwanger mocht worden door complicaties bij de bevalling. Na een gesprek met de gynaecoloog, een paar jaar later, kregen we toch groen licht onder bepaalde voorwaarden. We hadden niemand hier van op de hoogte gesteld. Er was dus veel ongerustheid toen.

Bij de vierde was niemand nog verbaasd, we hebben er immers nooit een geheim van gemaakt dat er nog eentje zou volgen.

Wat komt er op je af tijdens de zwangerschap en na de geboorte?
Bij een eerste ontzettend veel. Wij gingen toen in sneltempo samenwonen dus moesten daar alles voor regelen, daarnaast moet je gaan beginnen met uitzoeken wat een baby nodig heeft. Je krijgt een hele hoop advies en vooral op je 19de  volg je daar heel veel van op (ik tenminste). Ik las geen enkele boek over zwangerschap en/of bevalling. Ik deed maar wat anderen zeiden. Het enige waar ik bewust over had nagedacht was dat ik in bad wilde bevallen, dit is helaas niet gelukt.

Na de geboorte was ik toen zo overdonderd en deed ik zodanig alles wat anderen me hadden aangeraden dat ik helemaal niet meer wist waaraan of waaraf. Ik volgde mijn eigen moedergevoel niet en belandde daardoor in een postnatale depressie die heeft geduurd tot ruim na de geboorte van onze tweede zoon.

Vanaf de derde was er eigenlijk niet speciaals meer aan. Natuurlijk geniet je nog van elke beweging in je buik en van dat kersverse hummeltje, maar je kent de gang van zaken, je staat minder stil bij elke ontwikkeling.

Hoe heb je de zwangerschap lichamelijk en psychisch ervaren?
De eerste zwangerschap was een droomzwangerschap. Geen kwaaltjes, geen problemen, … Ondanks dat het onverwacht kwam was het wel mijn beste zwangerschap, lichamelijk dan. Psychisch liet ik alles maar op me afkomen.

De volgende zwangerschappen waren psychisch dan weer geen probleem. Ik wist ondertussen wat er zou komen en ging gebeuren. Ik wist dat het keizersnedes zouden worden en was voorbereid. Lichamelijk waren het dan weer drie minder fijn zwangerschappen. Ik had bekkeninstabiliteit, bij de tweede werd ik zo rond dat er wel 4 baby’s in konden, had pijn overal. Vanaf de derde zwangerschap moest ik dan ook nog eens vanaf de 30 weken platte rust nemen.

gewoon-wij-2Is je toekomstbeeld veranderd? Hoe zag je je leven voor de zwangerschap en hoe zie je het nu?
Ik wilde altijd graag een groot gezin en jong mama worden, oké misschien niet zo jong maar toch leek 21 me altijd al een fijne leeftijd, het werd 19, die 2 jaar maken het niet. Wel had ik altijd het idee dat ik zou gaan werken hoewel dat nooit echt een vaststaand toekomstbeeld was, het was eerder iets dat logisch leek. Ik ben altijd van mening geweest dat als ik kinderen kreeg, ik diegene zou zijn die er altijd voor hen zou zijn om voor hen te zorgen dat is ook wat het nu is. Ik ben thuis, zorg voor hen, geef ze thuisonderwijs, …

Wat wel veranderd is, is het beeld dat alles vanzelf verloopt. Ik had het idee gewoon kinderen te krijgen en er voor hen te zijn en te zorgen, ze op te voeden. Dat doe ik nu ook maar ik had nooit verwacht dat mijn oudste autisme, gilles de la tourette en ontwikkelingsdysfasie zou hebben, laat staan dat ik twee kinderen met autisme zou hebben. Ik had nooit gedacht dat ik ze thuisonderwijs zou geven en echt 24/7 zo actief mijn leven aan hen zou wijden. Maar ik had ook nooit gedacht dat je zoveel liefde en genegenheid kan krijgen van kinderen, wat zijn ze een zegen!

Heb je ooit gebruik gemaakt van fora’s/instellingen speciaal voor jonge moeders?
Ja, ik gebruikte toen ik zwanger werd van de eerste direct een forum. Ik had dan ook tal van vragen. Vanaf de derde ging ik vooral over op Facebook groepen.

Hoe krijg je alles betaald? Krijg je financiële steun? (instanties, uitkeringen, etc.?)
Mijn echtgenoot werkte toen al. We hebben het dus altijd allemaal zelf gedaan. Geen steun, uitkeringen of wat dan ook. Mijn echtgenoot werkt ontzettend hard voor zijn gezin.

Zijn er voordelen aan jong ouder worden? En wat zijn de nadelen?
Geen idee of er echt voor- en nadelen zijn. Ik vind van niet. Ik ben daar heel nuchter in. Je kunt heel bekwame jonge moeders hebben en ook heel erg bekwame oudere. Je hebt ook mensen die niet zo goed met kinderen zijn en vice versa. Er valt niks over te zeggen.

Of ik beter voorbereid zou zijn geweest moest ik mijn oudste op latere leeftijd hebben gekregen? Tgoh, geen idee. Misschien had het inderdaad handiger geweest als we wat meer spaargeld hadden gehad en al samen hadden gewoond, maar op het moment van de bevalling woonden we ook samen en dat spaargeld, daar werken we nu wel aan. Onze kinderen zijn nooit wat tekort gekomen.

Heb je advies voor andere jonge moeders?
Geloof in jezelf en vooral volg je moedergevoel! Wat anderen ook zeggen, wie het ook zegt, luister er niet naar als het niet gelijk loopt met je eigen moedergevoel. Vraag raad, informeer je, zoek op, … Maar vooral blijf dicht bij jezelf.

Misschien wel de belangrijkste vraag: ben je gelukkig?
JA! Absoluut! Ik ben ontzettend moe en heb slaaptekort maar ik ben ontzettend gelukkig. Ik zou het zo weer overdoen!

Ik vond het ontzettend leuk om antwoorden te krijgen van Kimberley, ook echt lekker Belgisch, daar houd ik wel van! Wil je meer lezen over Kimberley, klik dan gauw even door naar haar website. Wat vonden jullie van dit artikel? Ik hoor het graag in de reacties!

Liefs Sylvia

No Comments Yet.

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *